Analysis of protein superhighways in cell biology

Mijn onderzoek heeft zich toegespitst op het (gedeeltelijk) in kaart brengen van communicatie (signaal transductie) in en tussen cellen in een (ontwikkeld) organisme. Dit omdat deze systemen bepalen of en hoe cellen reageren op de omgeving. Verstoring hierin kan leiden tot aandoeningen zoals: overgevoeligheid, kanker of misvorming. Inzicht in hoe deze systemen samenwerken kan dus helpen in het genezen of voorkomen van deze aandoeningen. In mijn promotie onderzoek heb ik voornamelijk naar twee systemen gekeken. Het eerste systeem is fosforylering, dit wordt in de cel uitgevoerd door een speciale groep eiwitten namelijk kinases. Elk van die kinases zitten in zogenaamde cascades die specifieke functies (bv., celdeling, ontsteking, celdood, energiehuishouding, etc.) hebben en met elkaar informatie uiwisselen. Door fosforylatie van een eiwit kan een signaal worden doorgeven aan andere eiwitten (als in een cascade). Er zijn ongeveer 500 kinases in de mens beschreven en door de activiteit van elk van hen tegelijkertijd te bekijken, kan men een idee krijgen waar een cel mee bezig is. Wij hebben een nieuwe techniek gebruikt die dit mogelijk maakt. Het andere systeem dat wij bekeken hebben gaat over de communicatie tussen cellen, wij hebben een nieuw gen (eiwit) gekarakteriseerd wat zorgt dat tijdens de ontwikkeling van een (zebravis) embryo cellen de juiste signalen voor keuzes die zij moeten maken (delen of specialiseren) ook worden doorgegeven. Als dit gen overactief is zijn sommige cellen “blind”voor signalen die aanzetten tot specialisatie en blijven zij dus delen (dit geldt ook vice versa). Het gedeelte wat specifiek beinvloed wordt zijn de hersenen. Wat het nu juist interssant maakt is het feit dat dit gen grote verschillen vertoont met die van de chimpanzee. Dit zou kunnen verklaren waarom wij grotere hersenen hebben dan apen.