De volledige omslijping van een (vitaal) frontelement is niet meer van deze tijd

A.W.J. van Pelt, S.P.W.H. Keizer

    Research output: Contribution to journalArticleAcademic

    2 Citations (Scopus)
    990 Downloads (Pure)

    Abstract

    Esthetiek is voor velen een reden om zich tandheelkundig te laten behandelen. Bij het restaureren van gebitselementen kan veel tandweefsel worden bespaard dankzij de mogelijkheden om restauraties adhesief te bevestigen. Het is bekend dat de vitaliteit van gebitselementen wordt bedreigd naarmate meer tandweefsel wordt verwijderd. Ook de wijze van prepareren en cementeren speelt daarbij een rol. Het behoud van zoveel mogelijk tandweefsel is ook van belang omdat tandweefsel een ondersteunende functie heeft voor een restauratie. De levensduur van een gebitselement staat dan ook voorop bij de keuze op welke wijze, direct of indirect, en met hoeveel weefselafname een duurzaam en esthetisch resultaat kan worden verkregen. Het vergelijken van de duurzaamheid van diverse restauratievormen is een belangrijk onderwerp. Opnieuw behandelen geeft immers steeds weer een pijnprikkel en verlies van vitaliteit kan ook het gevolg zijn van cumulatieve schadelijke prikkels. De controverse volledige of partile omslijping is een actuele discussie, maar een minder zwart-witte dan door sommigen gevoerd. Beide restauratievormen zullen naast elkaar blijven bestaan. Aandacht voor behoud van de vitaliteit van een gebitselement blijft te allen tijde van belang tijdens het indiceren van, het prepareren voor en het cementeren van restauraties.
    Original languageEnglish
    Pages (from-to)435-441
    Number of pages7
    JournalNTVT
    Volume111
    Publication statusPublished - 2004

    Keywords

    • Weefselbesparende tandheelkunde
    • Restauratieve tandheelkunde
    • Adhesieve tandheelkunde

    Cite this