Effects of structure, morphology and heparin(-like) coatings on the tissue reaction to poly(ethylene terephthalate)

Het menselijke lichaam bestaat uit een groot aantal organen met verschillende functies. Bij veroudering en (chronische) ziekte kan er functieverlies van een weefsel of een orgaan optreden. Soms is het mogelijk om met behulp van een medisch implanteerbaar materiaal of apparaat een dergelijk functieverlies te ondervangen. Dit is bijvoorbeeld het geval bij een kunsthartklep (Figuur 1), een kunstbloedvat en een pacemaker. Implantaten zoals deze bestaan meestal uit verschillende, lichaamsvreemde materialen. Wanneer een materiaal geïmplanteerd wordt, zal het lichaam op de aanwezigheid ervan reageren door middel van een vreemdlichaamsreactie (VLR). Het primaire doel hiervan is om het lichaamsvreemde materiaal te verwijderen, door het bijvoorbeeld af te breken. Indien dit niet lukt, vormt er zich een littekenachtig weefsel rondom het implantaat, met als doel om het af te schermen van het omliggende weefsel. Een dergelijk littekenachtig weefsel wordt ook wel kapsel genoemd. Hoewel de meeste medisch implanteerbare materialen specifiek voor een toepassing zijn ontwikkeld, kan een voortdurende VLR de levensduur van een implantaat beperken. Het kan bijvoorbeeld de oorzaak zijn dat een kunsthartklep na verloop van jaren niet meer goed werkt. Hoewel de klep dan mechanisch nog in orde is, kan er een kapsel rondom de hartklep gevormd zijn dat de mechanische functie ervan beperkt. Dit kan leiden tot complicaties van de hartfunctie op langere termijn. De mate waarin een materiaal verenigbaar is met de biologische functie van een orgaan of een weefsel, wordt biocompatibiliteit genoemd. Dit proefschrift beschrijft de VLR die ontstaat na implantatie van een veel gebruikt, niet afbreekbaar medisch materiaal poly(ethylene terephthalate), afgekort als PET (Figuur 1). Dit materiaal wordt bijvoorbeeld gebruikt in producten voor de reparatie of vervanging van hartkleppen en bloedvaten. Er werd aangetoond dat een voortdurende VLR optreedt tegen geweven PET. De VLR tegen PETkan mogelijk verminderd worden door het oppervlak ervan te behandelen of te coaten met een ander, meer biocompatibel materiaal. In dit poefschrift zijn twee type coatings onderzocht waarmee werd getracht om de voortdurende VLR tegen geweven PET te verminderen en daarmee biocompatibiliteit van PET te vergroten. (Samenvatting)