Abstract
Uit het onderzoek blijkt dat ervaren bestuurders deze toets beter maken dan beginners. Ook bleken jonge beginners die een ongeval hebben gehad de toets slechter te maken dan jonge beginners die géén ongeval hebben gehad. Van een ongevalservaring alleen leert men kennelijk niet, zo concludeert Vlakveld. Hij zette zijn trainingsmodule zodanig op dat men er wél van leert.
Vlakveld concludeert voorts dat gevaaranticipatie beter is te toetsen aan de hand van bewegende beelden. Ook is het bij een filmtoets moeilijker om te slagen op basis van alleen examentraining (het maken van oefenopgaven) en zullen kandidaten genoodzaakt zijn zich daadwerkelijk te bekwamen in gevaaranticipatie.
Behalve voor een CBR-toets met bewegend beeld, pleit Vlakveld dan ook voor de opname van een gevaaranticipatietraining in de rijopleidingen. Vlakveld ontwikkelde, als onderdeel van zijn onderzoek, de training. Als is aangetoond dat de training ook in de praktijk beklijft, kan deze in de rijopleiding worden opgenomen.
| Original language | English |
|---|---|
| Qualification | Doctor of Philosophy |
| Awarding Institution |
|
| Supervisors/Advisors |
|
| Award date | 30-Nov-2011 |
| Place of Publication | [S.l.] |
| Publisher | |
| Print ISBNs | 9789073946095 |
| Publication status | Published - 2011 |
| Externally published | Yes |
Keywords
- Proefschriften (vorm)
- Neurologische aspecten
- Automobilisten
- Rijgedrag
- Gevaren
- Adolescenten
- Anticipatie (psychologie)
- Verkeersgedrag
- Verkeerspsychologie
- Autorijden
- jeugdpsychologie
- verkeersveiligheid
- verkeersregeling