Looking for factors predicting outcome of breast carcinoma using tissue microarrays

Research output: ThesisThesis fully internal (DIV)

391 Downloads (Pure)

Abstract

Mammacarcinoom is de meest voorkomende maligniteit onder westerse vrouwen. ‘Klassieke’ prognostische indicatoren zoals tumorgrootte, tumorgraad en de expressie van hormoonreceptoren (ER en PR) en de HER2/neu receptor zijn goede voorspellers van uitkomst in grote groepen patiënten met mammacarcinoom. De uitkomst van een individuele patiënt valt echter slecht te voorspellen met behulp van deze indicatoren. In de afgelopen jaren zijn vele microarray-technieken geïntroduceerd. Deze technieken maken het mogelijk de expressie van vele genen of eiwitten in een patiënt te onderzoeken. Een van deze microarray-technieken is de tissue microarray (TMA)-techniek. Met behulp van deze techniek kan tumormateriaal van maximaal 300 patiënten in een paraffineblokje verzameld worden. Dit maakt het mogelijk om snel en efficiënt de expressie van een eiwit in grote series patiënten te testen. Het doel van dit proefschrift, zoals in hoofdstuk 1 geformuleerd, was om de toepasbaarheid van de tissue microarray-techniek in de evaluatie van nieuwe prognostische en predictieve eiwitmarkers voor het mammacarcinoom te onderzoeken. In hoofdstuk 2 wordt een overzicht gegeven van de meest gebruikte microarray-technieken (oligo-/cDNA array, CGH arrays, PCR array en tissue microarrays). Deze technieken worden gebruikt om markers te identificeren die geassocieerd zijn met tumorprogressie (ontwikkeling van metastasen, een lokaal recidief of kanker-gerelateerd overlijden). Oligo-/cDNA arrays zijn de meest gebruikte microarrays en maken het mogelijk tot 50000 genen in een experiment te onderzoeken. Elk experiment levert een genprofiel op van een testsample. Deze technieken zijn zeer kostbaar (een Mammaprint experiment kost €2.675,-) en dusdanig complex dat het alleen maar mogelijk is deze technieken te gebruiken in relatief kleine studiegroepen. PCR- en TMAtechnieken zijn daarentegen goed toepasbaar in grote studiegroepen, maar hebben als nadeel dat er slechts één gen of eiwit per experiment onderzocht kan worden. Daarom kunnen de verschillende microarray-technieken heel goed complementair aan elkaar zijn: DNA- microarray-technieken kunnen goed gebruikt worden om hypotheses te genereren. PCR en TMA daarentegen zijn goede methodes om de belangrijkste uitkomsten van deze DNA- microarraystudies te valideren in grotere studiegroepen en deze te vertalen naar klinisch toepasbare testen.
Original languageEnglish
QualificationDoctor of Philosophy
Supervisors/Advisors
  • de Bock, Truuske, Supervisor
  • Hollema, Harmen, Supervisor
Award date23-May-2012
Place of PublicationGroningen
Publisher
Print ISBNs9789036754651
Electronic ISBNs9789036754644
Publication statusPublished - 2012

Keywords

  • 5431 !088144445!Proefschriften (vorm)
  • 5407 !07845137X!Bevolkingsonderzoek
  • 5406 !078661471!Screening
  • Prognose (geneeskunde)
  • Polymerase kettingreactie
  • Weefsel
  • Borstkanker
  • DNA $Microarrays
  • gynaecologie en obstetrie

Cite this