Op zoek naar stilte: indicatoren van stilte in stiltegebieden in Friesland

In de zomer en herfst van 2005 zijn ten behoeve van de provincie Friesland metingen verricht van het geluidsniveau in een viertal voor rustige recreatie geschikte natuurgebieden. De vier onderzoeksgebieden zijn het duin- en kweldergebied in het oosten van Ameland en in het westelijk deel van Schiermonnikoog, het bosrijke Nationaal Park Drentsch-Friese Wold, en het waterrijke Nationaal Park De Alde Feanen. Het gaat om provinciale stiltegebieden ('milieubeschermingsgebieden voor stilte') die belangrijke zijn voor rustige recreatie. . In elk gebied is enkele keren gemeten: in principe werden op twee werkdagen met tegengestelde windrichting en op een zondag twee rondes in het gebied gemaakt langs een achttal, steeds dezelfde meetlocaties. Steeds werd gedurende 10 minuten gemeten en geluisterd. Per minuut werd vastgesteld of in die minuut een motorische bron hoorbaar was: een vliegtuig, auto, motor of brommer, boot, trekker en/of trein. In Zeeland werd ook geluid van bedrijfsactiviteiten gehoord. Door middel van meting zijn van deze bronnen zoveel mogelijk de maximale en gemiddelde geluidniveaus bepaald. Daarnaast is geteld welk deel van de tijd mensen ('niet-gemotoriseerde bronnen') hoorbaar waren. Het onderzoek berust dus zowel op menselijke waarneming (luisteren en noteren) als op instrumentele waarneming (meten en achteraf analyseren). ISBN 90-367-2527-5 in druk, 90-367-2526-7 digitaal)