Perceptual engagement: A sensorimotor approach to phenomenal experience

Hoe kunnen we bewuste ervaring begrijpen als een deel van de natuurlijke wereld? Wat verklaart het spedfieke fenomenale karakter van de ervaring. dat wi! zeggen, wat verklaart hoe iemand zijn of haar omgeving beleeft? Pogingen om bewuste ervaring te begrijpen hebben zich in de afgelopen decennia vaak uitsluitend gericht op de hersenen. In het geval van waarneming wordt ervaring dan meestal opgevat als een intern model van de omgeving in het hoofd van de waarnemer. Tegelijkertijd is er in de gedrags-en cognitiewetenschappen een toenemende gevoeligheid voor een breder scala van processen, die dwars door de grenzen tussen organisme en omgeving gaan. De manipulatie van de omgeving blijkt bijvoorbeeld bij te kunnen dragen aan het vinden van een oplossing voor problem en waarvoor we ons gesteld zien, zoals wanneer iemand stukjes van een puzzel beweegt om te zien waar ze zouden kunnen passen. Het feit dat uitgebreide interne operaties niet noodzakelijk hoeven te zijn voor adequaat gedrag is er aanleiding voor om op zoek te gaan naar een ander beeld van de interne werking van de mens. Ook de studie van de waarneming is steeds meer gericht op dynamische patronen van betrokkenheid op de omgeving. Actieve verkenning speelt een crudale rol in perceptie, en het is te betwijfelen of onze waarneming berust op uitgebreide interne modellen in de hersenen. Sommige hebben zelfs betoogd dat als de wereld voorhanden is, er helemaal geen interne modellen nodig zijn voor perceptuele ervaring. In dit proefschrift onderzoek ik de gevolgen van dit perspectief voor het begrijpen van het fenomenale karakter van de ervaring. Meer in het bijzonder, ik expliciteer, ontwikkel en verde dig een sensomotorische benadering, zoals beschreven in O'Regan en Noe (2001). Ik betoog dat deze aanpak helpt om het fenomenale karakter van onze waarneming te begrijpen in termen van onze sensomotorische betrokkenheid op de omgeving. Zoals ook Helmholtz (1876) en anderen al hebben opgemerkt. kunnen perceptuele ervaringen niet altijd worden begrepen in termen van sensorische stimulatie aIleen. Hoe wij de wereld ervaren is afhankelijk van de manier waarop de stimulatie van onze zintuigen samenhangt met werkelijke of potentiele motorische activiteit; het is afhankelijk van de impliciete erkenning van sensorisch-motorische interrelaties. Bijvoorbeeld, zien dat een object voor een achtergrond staat gaat om het impliciet begrijpen van de sensorische consequenties die kunnen worden verwacht van een lichamelijke beweging; het draa it om het weten hoe beweging het mogeJijk maakt om achter het object te kijken.