De adviescommissie in bezwaar: Inrichting van de bezwaarprocedure bij gemeenten

De wetgever geeft bestuursorganen de nodige ruimte om de bezwaarprocedure naar eigen inzicht in te richten. Sommige besluiten lenen zich meer voor heroverweging en advisering door een externe adviescommissie als bedoeld in artikel 7:13 Awb, andere besluiten kunnen effectiever en efficiënter op andere wijze worden heroverwogen. De wetgever beoogt daarmee een met waarborgen omklede bezwaarprocedure, die doelmatig en laagdrempelig is en waarin direct persoonlijk contact tussen bestuursorgaan en belanghebbenden kan plaatsvinden. Van deze ruimte wordt evenwel te weinig gebruikgemaakt. Sinds de invoering van de Wet Arob in 1976 schakelen gemeentelijke bestuursorganen adviescommissies in bij het afhandelen van bezwaren. De laatste vijftien jaar zelfs zodanig dat een duidelijke opmars is waar te nemen van overwegend extern samengestelde adviescommissies, die voor het merendeel uit juristen bestaan. In deze studie is onderzocht in hoeverre de inrichting van de bezwaarprocedure, waarbij een adviescommissie wordt ingeschakeld bij de bezwaarafhandeling, beantwoordt aan de doelstellingen van de wetgever. Uit dit onderzoek komt naar voren dat er reden is de invloed van de adviescommissie in de bezwaarprocedure terug te dringen. Bezwaren kunnen efficienter en effectiever worden afgedaan door middel van overleg. Het bestuursorgaan onderzoekt dan zelf of het geschil naar tevredenheid van bezwaarde en eventueel (een) derdebelanghebbende(n) kan worden opgelost zonder tussenkomst van een adviescommissie. Deze procedure heeft positieve gevolgen: een kortere afhandelingtermijn, bezwaarschriften worden vaak ingetrokken en de relatie tussen bestuur en burger verbetert.